Töreli mizah, insandan gökkubbe ile yeryüzü arasındaki bütün varlıklara özge birer temâşâ sarfetmesini ister; zîrâ, zerreden küreye, habbeden kubbeye her bir varlık, mizâhın öznesi ve nesnesi olan insânı bütün letâyifin lûtfedicisi olan Latîf Allâh’a götürür… Bu gâyeden uzak olan -her eylem gibi- mizâhî her söz ve davranış da mâlâyânî sayılmakla birlikte letâfetten uzak ve kabâhate yakın bir noktada değerlendirilir…
Nasreddîn Hoca latîfelerinde insandan kâinâta ve kâinattan insâna doğru der ...