Sevgili okur,
Bu kitabın son sayfasına kadar bana eşlik ettiğin için teşekkür ederim. Günlüğümü açmak, ruhumu tüm
çıplaklığıyla, savunmasız ve yaralı bir hâlde ortaya sermek gibiydi. Yine de bana bu cesareti veren şey,
senin gibi insanların varlığını bilmek oldu. Sahiden dert edinen, Filistin'in yanında duran ve
hikâyelerimizin bir anlamı olduğunu bana hatırlatan insanların...
Umarım bu satırlar sende bir iz bırakabilmiştir; öfke, keder, umut ya da hepsinin bir harmanı. ...